ایران در وضعیت جنگی (2)

احتمال جنگ برای ایران و شهری مثل مشهد بسیار بالا رفته است. دلیل این پیش بینی را می توانید از مانورهای پیچیده هواپیماهای جنگی چند ماه اخیر و تجهیز بیمارستان های ایران و خصوصا مشهد بیابید. در حال حاضر پس از تجهیز بیمارستان امام رضا، و قائم دولت مشغول تجهیز بیمارستان بنت الهدی می باشد. از طریق اخبار هم احتمالا شنیده اید که سایر شهرها مثل اصفهان به صورت خصوصی بیمارستان هایشان را تجهیز کرده اند. از طرف دیگر تعداد داکیومنتهای تحقیقاتی آمریکا برای مقصر جلوه دادن ایران و هدف قرار دادن شهری مثل مشهد رو به افزایش است.

هر جاسوسی می داند که این تجهیزات  از علائم جنگ برای یک کشور است. در حال حاضر سایر کشورها مثل جنگ جهانی دوم در پی به دست آوردن منافعشان از جنگ محتمل هستند. هواپیماهای جنگی ایران ارتفاع 6000 پایی را تجربه نکرده اند، و دشمن هواپیماهایی با توانایی پرواز در این ارتفاعات دارد.

بسیار محتاط باشین، و خودتون رو برای یک جنگ تمام عیار در حد جنگ جهانی سوم آماده کنید. اگرچه ممکن است این جنگ باز هم با اسم داعش به وقوع بپیوندد.

پ.ن.: من با توجه به این مساله صفحه جدیدی تحت عنوان «آمادگی دفاعی» اضافه میکنم تا مطالب مرتبط را آنجا بگذارم.

بعدا اضافه کرد:

1398 و پس از آن:  وارد مرحله جدیدی از جنگ میکروبی (CBR) شدیم. در حال حاضر، امروز 12 فروردین 1399 مرحله دوم مبارزه با موج دوم همه گیری کرونای جدید (COVID-19) رو میگذرونیم.

1401 و پس از آن: وارد مرحله جنگ ترکیبی شده ایم. حدود یک سال از جنگ اوکراین-روسیه با حمایت تمام عیار عیادی استکبار از ادامه این جنگ میگذره! در ایران دارو و مکمل های دارویی کم و نایاب شدن! گرانی ماه به ماه رو به افزایش است  و چیزی به اسم اغتشاشات با انواع سلاح گرم و سرد جریانی هر روزه شده که آمار کشته و شهید شدنها را بالا برده است. اینها به جز تخریب آثار باستانی است که جریانی عادی شده است. رئیس جمهور ایالت متحده آمریکا، انگلیس، رژیم سعودی عربستان و اسرائیل، رژیم برلین و چند کشور دیگر متحد آن مثل فرانسه از جریان اغتشاشات حمایت کرده و بر تحریم های خود تاکید و افزوده ان! از نظر دیپلماسی کاملا به مرحله قبل از برجام برگشته ایم و حتی دیگر اسمش هم نیست که ممکن است تحریمی برداشته شود!

1402 و بعد از آن: رژیم صهینویستی از 9 اکتبر 2023 در حال قتل عام مردم غزه است. غزه که به بزرگترین زندان این رژیم شهرت دارد، باریکه ایست که از سال 2005 کنترل آن از دست اسرائیل خارج شده است. رژیم صهیونیستی در جنگ با جنگنده های هوایی دست برتر دارد، و از امروز با ادامه دار شدن این جنگ تهدیدی برای شهرهای مختلف ایران، از جمله مشهد شده است.  امروز اگر میزان بمب های ریخته شده بر سر مردم غزه با بمب های هیروشیما جنگ جهانی دوم برابری میکند،  این تهدید برای ایران هست.

1403 و بعد از آن: بیش از 39 هزار شهید جنگ غزه-اسرائیل داشته و هنوز جنگ ادامه دارد. سید ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران در اردیبهشت 1403 شهید شده. اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی حماس هنگام تحلیف ریاست جمهوری مسعود پزشکیان در تهران با موشک شهید شده. ترامپ حادثه مشابه 11 سپتامبر سال 2000 هنگام سخنرانیش رقم زده و آن را با خبرگزاری سی ان ان به ایران نسبت داده است. بالاترین خیانت ها در ایران را یک چند ماهی هست که داریم.

1404 و بعد از آن: انفجار اسکله شهید رجایی بندرعباس با 750 مصدوم، 14 کشته، 6 مفقودی، روز مذاکره با آمریکای جنایتکار، در اردیبهشت ماه، سالگرد شهادت شهید رئیسی. دو سوپر صهیونیست وارد جریان مذاکرات شدند.

تیر 1404: ده روز از آغاز تجاوز رژیم صهیونی در پی قطعنامه کشورهای آلمان، فرانسه، انگلیس و آمریکا می گذره. امروز اول تیر آمریکا رسما اعلام ورود به نبرد با ایران کرده و با کمک نیروهای دریایی، و هوایی اقدام به بمباران ایران کرده است. نبرد، شکل جدیدی به خود گرفته

دی 1404: جنگی که آمریکای صهیونی با قطعنامه انگلیس، آلمان و فرانسه در تیرماه با ایران شروع کرد 12 روزه خاتمه یافت. پس از آن، در بزرگترین عملیات تروریسیتی تاریخ جمهوری اسلامی ایران در بیش از هفتصد نقطه آثار باستانی، کتب خطی، موزه ها و بیمارستانهای ایران را مورد حمله قرار دارند و جان بیش از 2427 ایرانی را فقط طی دو روز 18 و 19 دی گرفتند. اکنون دوباره قطعنامه تصویب کرده اند و ایران را در محاصره جنگنده های بمب افکنشان قرار داده اند.

حفظ میراث فرهنگی و هنر و معماری

همه چیز به قبل از حمله مغول باز می گردد. آنجا که در قرن دوازدهم میلادی قرون وسطایی نام داشته و بهترین هنر و آثار به جای مانده از میراث فرهنگی غرب به سان زندان آلکاتراز امروزی او در قاره آمریکا می‌ماند. آن زمان که صومعه ای برای فرانسوی زبانان چیز بیشتری جز یک زندان نبوده و هنر در خدمت حماقت بشری قرار میگیرد.
پس از آنکه غرب قرون وسطایی فرهنگ و میراث ماندگار شرقی را با ترجمه متون اسلامی آموخت و همزمان با کمک بزرگان آنها در دوره هاشم اول، زیر بناهای تاریخی مناسب سکونت انسان اختیار کرد تا از اردوی وحشت خود در این مناطق بکاهد به آن پشت پا زد و با جنگ جهانی دوم که در فاصله سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴، براساس یک خرافه تعریف کرد، میلیون ها شهروند را در اطراف کارخانه های صنعتی خود گرسنه قتل عام کرد. شکنجه، قتل عام زن، کودک و پیر و جوان از ویژگیهای این دوره است.
جالب اینکه در جایی همان حوالی موزه ای از آثار به جای مانده از این کشته شدگان در لهستان ساخت:
عینک، موی بافته شده، دندان مصنوعی همراه با ابزارهای شکنجه شدند موزه مخوفی در اروپا؛ چیزی که امروز بعنوان دست یافته های مردم سوریه و شامات شاهدش هستیم.
برای این که اروپا و آمریکا فقط جایی برای وحشت نگاری نشود، به آن حفظ طبیعت هم افزودند و سعی کردند به یاد آورند آنجا که با ورود آنها به قاره آفریقا استعمار همراه با قساوت قلب رقم خورد، دوره ای هم بود که ایرانیان تجارت چوب آبنوس را رقم زده بودند و در آن زمان آفریقا دوره با شکوهی داشته است.

اقوام شیرازی از سواحل دریای عمان به آنجا می‌رفته اند و حتی تشکیل خانواده داده اند و در سواحل شرقی آفریقا، نسل هایی از بشر را میتوان یافت که ریشه ایرانی داشته اند. آنها متعلق به سرزمین های مختلفی بوده اند، ولی با یکدیگر دادوستد داشتند و این چیزی فراتر از یک حس اعتماد بین اقوام مختلف بوده است.

اروپایی که دوست داشت از آن حوزه وحشت خارج شود سراغ کتابهای تاریخ رفت و دید که در آنها، آنجا که حرف از تمدن اصفهان (بعنوان نماینده ایران) آمده در فهرست میراث جهانی از عصر شارلمانی و شاه عباس اول و همچنین از دوبروونیک، قاهره و کاتماندو در یکجا نام برده شده است. او با خود گفت قبل از اینکه در معماری دست به ابداعات جدید بزنیم لازم است ابتدا این میراث جهانی را حفظ کنیم، جایی که هنر و علم حرف می‌زند و ارزش میراث جهانی را برای ما یادآوری میکند.

ارزش میراث طبیعی ناشی از آنستکه دست بشر بدان نخورده و اگر هم دستی خورده برای حفاظت آن بوده و ارزش میراث فرهنگی ناشی از کیفیت کار هنرمندان و معمارانی است که میخواهند نوع تمدن هایی را که بدان تعلق دارند بیان کنند، ولی یک ارزش معنوی نیز در جهان وجود دارد.

وظیفه تمامی بشریت اینست که مراقب باشند تا در آینده خوب و بد جهان در کنار هم قرار بگیرند.

امروز هم برای ما فرق چندانی نکرده است. غرب با پیشینه قرون وسطایی تحت فشار در اختیار قرار دادن گرینلند به آمریکا، همچون آلاسکا که در قرن نوزده، روسیه به آمریکا واگذار کرد، پیشنهاد حمله به ایران، بعنوان دشمن مشترک، را میدهد. یک قطعنامه شورای امنیت در سازمان ملل تصویب میکند، تا جنگی آغاز شود و آمریکا جهان خواری خود را نه از اروپای با پیشینه قرون وسطایی، بلکه از ایران با پیشینه هنر و معماری چند هزار ساله آغاز کند.

در یک جنگ ترکیبی تایفون ها و جنگنده های دشمن می آیند، تخریب و کشتار میکنند و میروند. عده ای بیگناه با میراث فرهنگی و طبیعی به جای مانده زیر ستم اینها میروند تا بلکه در حالیکه به خدا اعتقادی ندارند، پیشرفت کنند. ما ایرانیان نیز برای آنها پاسخی داریم و از مرزهای دریایی جنوبی خود که میراث جهانی هستند محافظت میکنیم و برای ارج نهادن به هنر و معماری، آن را می‌آموزیم تا برای نسل های آینده و برای حفظ روح و معنویت خود از آنها پاسداری کرده باشیم.

_____________________

Everything goes back to before the Mongol invasion. Where in the 12th century it was called the Middle Ages and the best art and works of the cultural heritage of the West remained like its modern Alcatraz prison in the Americas. At that time, a monastery was nothing more than a prison for French speakers and art was put at the service of human stupidity.
After the medieval West learned the culture and enduring heritage of the East by translating Islamic texts and at the same time, with the help of their elders during the reign of Hashem I, it adopted historical monuments suitable for human habitation to reduce its camp of terror in these regions, it turned its back on it and with the Second World War, which was defined between 1940 and 1944, based on a superstition, it massacred millions of citizens around its industrial factories with hunger. Torture, massacre of women, children, and the elderly and young are among the characteristics of this period.
Interestingly, a museum of the remains of these victims was built in Poland somewhere nearby:
Glasses, braided hair, dentures, along with torture instruments, became a terrifying museum in Europe; something that we witness today as the achievements of the people of Syria and the Levant.
In order for Europe and America not to be just a place for horror, they added nature conservation to it and tried to remember that where their entry into the African continent brought colonialism with cruelty of the heart, there was also a period when the Iranians had established the ebony wood trade, and at that time Africa had a glorious period.
The coasts of Makran - southern Iran

The Shirazi tribes have gone there from the coasts of the Sea of ​​Oman and have even formed families, and on the eastern coast of Africa, generations of people can be found who have Iranian roots. They belonged to different lands, but they traded with each other, and this was more than a sense of trust between different ethnic groups.
Islamic Art - Safavid Architecture of the Mosque

A European who wanted to get out of that area of ​​fear went to history books and saw that in them, where the Isfahan civilization (as a representative of Iran) is mentioned in the World Heritage List, the era of Charlemagne and Shah Abbas I, as well as Dubrovnik, Cairo and Kathmandu, are mentioned together. He said to himself that before we start new innovations in architecture, we need to first preserve this world heritage, where art and science speak and remind us of the value of the world heritage.
Isfahan Grand Mosque

The value of natural heritage comes from the fact that it has not been touched by humans, and if it has been touched, it was to protect it, and the value of cultural heritage comes from the quality of the work of artists and architects who want to express the type of civilizations to which it belongs, but there is also a spiritual value in the world.

The duty of all humanity is to be careful so that in the good and bad future of the world, it will be together.
Destruction of Iranian Architecture - By the American Zionist Enemy

Today is no different for us. The West, with its medieval history, is under pressure to hand over Greenland to the United States, just as Russia ceded Alaska to the United States in the 19th century, and proposes to attack Iran as a common enemy. A resolution is passed by the UN Security Council to start a war and America begins its global conquest not from Europe with its medieval history, but from Iran with its thousands of years of art and architecture.
Destruction of Iranian Infrastructure - By the American Zionist Enemies

In a combined war, enemy typhoons and fighter jets come, destroy, kill, and leave. Innocent people, with their cultural and natural heritage intact, are oppressed by these forces so that they can progress, even though they do not believe in God. We Iranians also have an answer for them and we protect our southern maritime borders, which are a world heritage site, and we study and value art and architecture to preserve them for future generations and to preserve our spirit and spirituality.

مسجد حوض آقا و گنجشکک اشی مشی

سال ۲۰۱۹ میلادی (1398 شمسی) که ویروس کرونا منتشر شد خیلی جاها بسته و تعطیل شدند. از جمله اینها، بازار و مساجد بودند.
ویروس کرونا به سرعت همه جا پخش میشد و جایی که تعداد و تجمع در آن بیشتر بود درد و مریضی به همراه داشت. مردم حتی به پارکها کمتر مراجعه می‌کردند و این ویروس منجر به تعطیلی برخی پارکها هم شده بود.
عده زیادی تا قبل از خرید و تهیه واکسن کرونا در حجم زیاد بر اثر این بیماری درگذشتند. واکسن را در دوره ریاست جمهوری روحانی نخواستند و نتوانستند تهیه کنند. شهید فخری زاده، کسی که پیش بینی چنین روزی را میکرد، در همین دوران شهید شد.
دوره ریاست جمهوری با انتخابات مردم به شهید رئیسی رسید و او واکسن خرید. دلیل خرید راحت واکسن توسط شهید رئیسی را باید در ارتباط مردمی با اهل بیت و احترامی که آنها به فرزندان ایشان داشتند دانست.
مردم از بنی امیه که نسل خود را به زنی نسبت میدهند و دین آنها تبشیری نبوده و آن دین فقط از طریق جد مادری به آنها به ارث می‌رسیده همواره بیزار بوده اند. رژیم صهیونیستی امروز، جای او را گرفته است و تصمیم دارد جای حکومت بنی امیه را بگیرد.
سال 1400 مردم در انتخابات ریاست جمهوری ایران به سید ابراهیم رئیسی، فرزند اهل بیت علیهم السلام رای دادند که او دین اسلام را تبلیغ میکرد که تبشیری است و در آن برای ایمان آوردن مردم دعوت به اسلام صورت می‌گیرد.
در کتاب ها آمده است که پیامبر اسلام برای هدایت مردم یک کلمه می‌گفت:
بگویید هیچ خدایی جز خدای یگانه نیست تا رستگار شوید.
او آن را به زبان عربی می‌گفت و زبان پیامبر عربی بود:
قولوا: لا اله الا الله، تُفلِحوا
پس از انتخاب شدن شهید رئیسی به ریاست جمهوری، او همراه دولت منتخت اقدام به تهیه واکسن کرد. همراه تیم ریاست جمهوری او کسانی بوده اند که معتقد بودند این مردم به تاریخ و فرهنگ خود اهمیت میدهند. آنها شاهد حفظ آثار باستانی و تلاش برای حفظ فرهنگ این مردم بوده اند.
خانواده های متولد دهه 1340 شمسی، مثل خود خانواده ما مثلا، سالها در خانه های قدیمی که معماری آن متعلق به دوره قاجار بوده است زندگی کرده ایم.
ما در خیابان امام خمینی، وسط شهر و نزدیک حرم امام رضا زندگی می‌کردیم. آن سالها حفظ خانه ای قدیمی در بین مردمی که هر روز بیشتر با ماهواره از فرهنگ خود بیگانه میشدند، کار سختی مینمود. کشورهای غربی که با کاشت هر وجب خاک، سبزی فراوان داشتند، تبلیغ فضای غیرخاکی میکردند. به جایی رسیده بودیم که هر چیز خاکی، و حتی آجر پخته شده از خاک نیز نکوهش میشد. هر روز خانه های بیشتری آپارتمان میشد و هتل های زنجیره ای جای خانه ها و معماری وسط شهر را میگرفتند. حفظ خانه قدیمی ویلایی با طرح قاجار در بین مردمی بسیار علاقه مند به جدید و هتل آپارتمان و اجاره دادن خانه به زائر و بی توجهی به اصول اسلامی در معماری ساختمان پیام خوبی را بین نسل ها منتشر می‌کرد:
هنوز کسانی هستند که با معماری خانه که اندرونی و بیرونی دارد زندگی میکنند.
هنوز کسانی هستند که احترام خانواده در سبک معماری اسلامی سرشان می‌شود و ما برای آنها واکسن تهیه میکنیم.
نسلی که با حفظ شجره نامه خود تا چند نسل به پیامبر اسلام خود را منتسب به امامان از نظر رابطه نسبی میدید قطعا دید مثبتی به این مردم داشت که برایشان واکسن خرید. حفظ میراث فرهنگی از این جهت است که اهمیت دارد.
گاهی در طوفان حوادث شجره نامه افراد گم می‌شود. این اشکال ندارد، ولی اگر به این باور برسیم که خود به گذشته مان علاقه ای نداریم، وضع فرق دارد.
ارتباط بین نسل ها با حفظ این آثار باستانی صورت می‌گیرد
کسی که به یکی از مساجد قدیمی شهرهایی باستانی مثل همدان می‌رود و خیابان بین النهرین آن را پیدا میکند و میداند که آنجا مسجدی است باستانی به نام «حوض آقا» و می‌رود قرآن های آن را آتش میزند این اتفاقی نیست. او خوب میداند که چه کند. او که در طیف فراماسونر قرار دارد، لیستی از این آثار دارد و بزنگا می آید که تخریب و نابود کند، و در عین حال تلاش برای پنهان کردن دانش نهفته در ایجاد ارتباطات بین نسلی آن مکان دارد.
تا چند سال پیش، عده اندکی مثل ما کفایت میکردند که جای مردمی اثبات کنیم که به حفظ تاریخ و آثار باستانی خود تا این حد که در آن خانه ها زندگی کنیم علاقه مند هستیم. کسی لازم نیست بابت این حفظ میراث فرهنگی پولی به ما بدهد و با علاقه در خانه ای زندگی میکنیم که جزو آثار باستانی و میراث فرهنگی ماست. این اثبات لااقل در رسیدن واکسن به مردم شریف ایران اسلامی، موثر بود.
چند وقت پیش که به قم رفته بودیم، قم یکی از مکانهای تاریخی ایران مثل تبریز است، ما به خانه امام خمینی رفتیم.
این خانه معماری ایرانی اسلامی داشت. معماری ایرانی اسلامی به صورت شمالی جنوبی طراحی میشود. خانه های یک سمت خیابان (خانه های جنوبی) همه اول ساختمان هستند و بعد حیاط هست و سمت دیگر خیابان برعکس، اول حیاط هستند و بعد خانه (خانه های شمالی). در این شمالی- جنوبی طراحی شدن خیابان ها، فضا و نور تنظیم میشود.
تا سالها این سبک معماری با رعایت حفظ محیط زیست و مصرف انرژی کمتر در ایران حفظ شده است. مثلا در یزد خانه ها بادگیر داشته اند و در شهرهای دیگر مثل مشهد که اغلب ابری بوده اند نورگیر اهمیت دارد. در این معماری، مصرف انرژی کمتر لحاظ میشده است. میبینیم خانه با نورگیر مناسب در فضا نیازی به تامین روشنایی در میان روز ندارد.
امروز از آن قبیل معمارها که شرایط، آب و هوا و فرهنگ ما را رعایت کنند کم پیدا میشوند، حتی در فضای مجازی که نمایش این رعایت کم هزینه تر بنظر میرسد.
من همین چند وقت پیش برای پنجره فارسی در زبان فارسی جستجو کردم و دست آخر در زبان ایتالیایی، آن را با فرهنگ فارسی نزدیک تر یافتم. یک چند خانه ای هم با همین سبک در ایتالیا پیدا کردم.
این سبک معماری را در دوره قاجار بیشتر می یابیم. بعنوان مثال، خانه امام خمینی در قم مال دوره قاجار هست. اول وارد حیاط میشوی، حوض دارد و یک ساختمان اصلی که پس از طی حیاط با چند تا درخت به ساختمان می‌رسی. دیوارها آجری هستند و تزئین با همان آجرها صورت می‌گیرد.
این خانه شمالی ساخته شده بود و به این صورت بود. خانه ای که ما در آن زندگی می‌کردیم جنوبی بود. در خانه جنوبی اول وارد ساختمان می‌شویم. در این خانه اول یک فضای کوچک سالن مانند هست که سه تا در دارد: یک در سرویسهای بهداشتی، یک در به فضای نشیمن و یک در به فضای پذیرایی راه دارد.
این درها از هم مجزا هستند و مهمان نامحرم خانواده را درگیر خود نمیکند. اهمیت خانواده در همین جا مشخص است.
تمام درها و پنجره‌های ساختمان که اغلب چوبی بوده اند به حیاط باز می‌شده اند. حیاط و فضای باغی بیرون از آن خیلی اهمیت دارد.
از قدیم بهترین تفریح ایرانی ها پارک رفتن و گشت و گذار در باغ و بوستان بوده است. باغچه های حیاط هم بسته به بزرگی چهار سو و قرینه هم حول یک حوض طراحی می‌شده اند. در حیاط های قدیم مشهد در هر قرینه باغچه یک درخت بهشتی بوده است:
توت، انجیر، انار، آلو و زردآلو، گیلاس و آلبالو
خانواده های متمول در این خانه ها با خیال راحت روضه خوانی اهل بیت می‌گذاشته اند و در فصل تابستان به همسایه ها از میوه های باغچه خود می‌دادند.

حوض نقاشی

در این فضا پدران ما اولین چیزی که به فرزندان خود یاد می‌دادند حوض، نقاشی و گنجشک بود:
گنجشکک آشی مشی، لب حوض ما نشین، بارون می آید خیس میشی، برف می آید گلوله میشی، می افتیم تو حوض نقاشی
برای خواندن این شعر هم حتما باید دست بچه را می‌گرفتند و از او می‌خواستند که برای نگه داشتن آب فرضی در دستش، آن را جمع کند تا مثل حوض شود.
هنوز برخی روستاهای ما حوض انبار و آب انبار برای نگهداری آب دارد. مسجد قدیمی حوض آقای همدان همان معنی نگهداری آب را در کنار خود دارد.
گنجشک
وقتی برای بچه‌ها می‌خواهیم فرهنگ سازی کنیم و از اشعار فردوسی پارسی گوی بگوییم، می‌گوییم برنامه حوض نقالی بر وزن نقاشی داریم. از قدیم، موقع ماه رمضان بچه ها روزه کله گنجشکی می‌گرفته اند و این گنجشک مفهوم عمیقی در آموزشهای خانوادگی ما به نسل بعد داشته است.
کل تغییراتی که در این سبک زندگی و معماری داخلی خانه های ما صورت گرفته در همین چهل سال اخیر بوده است و ما بارها برای یک فضای سبز و طبیعت که نیاز است نوشته ایم. صحبت و پاسداری از آن گنجشک که حوض و آب دوست دارد برای ما اهمیت داشته است.
امروز نوبت نسل بعد از ماست. ما با سایر ملتها در دنیا فرقی نداریم. تفاوت در میراث، تاریخ و فرهنگ است و دیگر اینکه چقدر به حفظ آن پایبند هستیم و بخواهیم بین سایر ملتها سربلند باشیم، آن گنجشک را حفظ کنیم و زنده بمانیم.
تا زمانی که بیان نکنیم که مسلمان هستیم و این اسلام ما در عمل دیده نشود فرقی با سایر ملتها نداریم
آن روز که شهید رئیسی زنده بود چشم همراهان و یاران او به امثال خانواده های شهدا و متعهدین مثل ما بود که به آثار باستانی اهمیت می‌داد. امروز ما مردم به نحوی باید نشان دهیم که به حفظ میراث خود پایبند هستیم.
امروز پس از شهادت قاسم سلیمانی که می‌گفت جمهوری اسلامی ایران مرکز تشیع و اسلام است و قرارگاه حسین بن علی ایران است، باید نشان دهیم هنوز همان مردم پایبند به امام و رهبری هستیم.
این برای کسانی که چندین نفر از رهبران حزب الله را شهید کرده اند، رئیس جمهور منتخب ایران اسلامی، شهید رئیسی را شهید کرده اند اهمیت دارد. این حتی برای خودمان نیز اهمیت دارد.
در این مدت اتفاقات بسیاری افتاده است و مشغولیات خانواده ها از حیث اقتصادی کم نبوده است. عده ای از دوستان نزدیک من با اینکه شاهد تلاشهای اقتصادی و رقابتی من در جامعه بوده اند شاهد نوع زندگی و سبک زندگی من نبوده اند. شاهد تلاش و علاقه من برای حفظ محیط زیست نبوده اند. آنها باید این را می‌دانستند، ولی به جز عده اندکی شاهد زندگی ما در خانه ای باستانی نبوده اند.
من از طریق نوشتن امروز این پیام را منتقل میکنم و امیدوارم این پیام به دست آنها هم برسد، همانطور که امام خمینی ره پیام به گورباچوف نوشت.
چشم ها امروز به این مردم است که نشان دهند همچنان در چند نسل آینده تضمین می‌دهند که قرارگاه حسین بن علی علیه‌السلام ایران می‌ماند. تضمین دهند که وقتی آب در مسیر کاروان امام حسین رد میشود، مانع آبرسانی به او نمیشوند و اجازه میدهند امامشان از آن آب بخورد. تضمین دهند که معماری و علایق آنها به مصرف گرایی تا آن حد پیش نمی رود که بگوییم با آن سبک زندگی به کم آبی رسیدیم و راهی برای نگهداری آب حتی به سبک دوره قاجار و قبل از آن نداشتیم.
تظاهر به دین، در جایی که دوستان نزدیک ما به تظاهر بی دینی وادار شده اند واجب است. در طول سالهای دانشجویی با حق و حقوق کم ساختیم و به ما حقوقی داده نمیشد، چون هنوز دانشجو بودیم. حتی شغل دانشجویی کم و نایاب بود. در دوره ریاست جمهوری شهید رئیسی سعی شد در حد توان کمی برای دانشجوها جا باز شود و آنها هم بتوانند خرج تحصیل خود را دربیاورند. با شهادت شهید رئیسی همه چیز به دوره روحانی برگشت و دوران روحانی سوم با حضور پزشکیان کلید خورد. از جمله چیزهایی که اتفاق افتاد این بود که کسانی که در شغل دانشجویی شاغل بودند و به آن کم راضی بودند هم دیگر شغلی نداشتند. تمام روزهای هفته باید مشغول تحقیق می‌بودیم و بدون چشم داشت باید تحویل استاد و دانشگاه می‌دادیم. هنوز هم حضور و غیاب سر کلاس ها الزامیست؛ تا آخرین لحظه سر کلاس حاضر باشی و امتحان بدهی تا نمره ها از بیست شمرده شود.
بخصوص در مقاطع بالاتر آخر هفته ها و تعطیلات باید تحقیق میکردیم و تحویل می‌دادیم. از حق انسانی خود محروم بودیم چون انتخاب کرده بودیم که دانشگاه برویم.
بعد از آن هم شغل تضمین شده ای نداشتیم و می‌توانستیم همان تحقیقات دانشجویی را این بار بدون نیاز به حضور استاد دنبال کنیم و دانشجوی دکتری غیر پزشکی بی حق و حقوق و یا فارغ تحصیل آن بمانیم و یا مثل پدرانمان اگر بازاری بودند بازاری شویم. اگر هم که نه، در صف بیشمار متقاضی اندک جای کارمندی در دستگاه دولتی میماندیم.
در بازار همراهی کردن سخت بود.
نرخ ارز دستمایه حضور فراماسونرها در بازار کالای ایرانی میشد و با هدایت آنها بازاری ها باید می‌فروختند، وگرنه خریدار نبود و در رکود قرار داشتیم. وضع بازار خوب نبود و کسانیکه با فامیل خود ازدواج کردند شاهدند که به آنجا سوق داده شدند که شکلات با ژلاتین غیر حلال بفروشند. سفارش قابل فروش تابلو فرش آن چیزی بود که زنان غربی را نمایش میداد. اگر از چرم و صنایع مرتبط با آن فروشی نداشتیم باید چرم را درخدمت سگ گردانی و فرهنگ غربی می‌گرفتیم و قلاده سگ مصنوعات مناسب فروش میشد.
کاغذ و کیف با طرح خواننده های کره ای فروش داشت و طرح های دیگر، هم گران در می آمدند و هم فروش نداشتند. در این میان، لجاجت و عناد هم رهبری میشد. کسانی که پول به جنس غیر ایرانی میدادند خود را آرمی (Army) و ارتشی به زبان فارسی میخواندند و یکدیگر را پیدا میکردند.
نام رئیس بانک مرکزی و وزیر (همتی) روی صنایع دستی ایرانی حک میشد و این تصور ایجاد میشد که او علاقه مند به توسعه صنایع ایرانیست، ولی با گران اعلام کردن نرخ ارز و کاهش ارزش پول ملی برعکس عمل میکرد.
در این گردش روزگار طبیعت کم کم جای خود را به از دست دادن فرهنگ داد. اگر ما بخواهیم نشان بدهیم که بین آن دوست خود که امروز اسلام را زیر پا گذاشته و ما که تا دیروز با او رقابت و رفاقت داشتیم فرق هست، امروز باید اعلام کنیم. چون امروز بقدری همه چیز در هم شده که به جز یک خاطره ای دور و یک نیم نگاهی گذارا از هم چیز دیگری بین ما نمانده است.

_________________________

In 2019 (1398) when the coronavirus broke out, many places were closed and shut down. Among these were markets and mosques.
The coronavirus spread quickly everywhere, and where there were more people and gatherings, it brought pain and illness. People even visited parks less, and this virus had led to the closure of some parks.
Many people died from this disease before the purchase and procurement of the coronavirus vaccine in large quantities. They did not want the vaccine during Rouhani's presidency and were unable to obtain it. Martyr Fakhrizadeh, who predicted such a day, was martyred during this period.
The presidential term came to Martyr Raisi with the people's elections, and he bought the vaccine. The reason for Martyr Raisi's easy purchase of the vaccine should be understood in the people's relationship with the Ahl al-Bayt and the respect they had for their children.
People have always been disgusted by the Umayyads, who attribute their lineage to a woman and whose religion was not a missionary one, and that religion was inherited only through their maternal ancestors. The Zionist regime today has taken his place and is planning to take the place of the Bani-Umayya government.
In the 1400s, the people of Iran voted for Sayyid Ibrahim Raisi, the son of the Ahl al-Bayt (a.s.), in the presidential elections. He preached the religion of Islam, which is a missionary and in which people are invited to believe in Islam.
It is stated in books that the Prophet of Islam used to say one word to guide the people:
Say: There is no god but Allah, the One and Only, so that you may be successful.
He said it in Arabic, and the Prophet’s language was Arabic:
Qulua: La ilaha illallah, tuflahuwa
After the election of martyr Raisi as president, he and the elected government began to prepare a vaccine. Along with his presidential team were those who believed that these people cared about their history and culture. They witnessed the preservation of ancient monuments and efforts to preserve the culture of these people.
Families born in the 1340s, like our own family, have lived for years in old houses whose architecture belonged to the Qajar era.
We lived on Imam Khomeini Street, in the city center, near the Imam Reza Shrine. In those years, preserving an old house among people who were increasingly alienated from their culture by satellite. Western countries, which had abundant greenery by planting every inch of soil, promoted a non-earthy atmosphere. We had reached a point where everything earthy, even bricks baked from earth, were condemned. Every day, more and more houses were converted into apartments, and chain hotels were replacing houses and architecture in the city center. Preserving an old villa house with a Qajar design among people who were very interested in the new, apartment hotels, renting houses to pilgrims, and ignoring Islamic principles in building architecture sent a good message to generations:
There are still those who live with the architecture of a house that has an interior and an exterior.
There are still those who are obsessed with the respect of family in the style of Islamic architecture, and we are providing them with a vaccine.
A generation that, by preserving its genealogy for several generations back to the Prophet of Islam, saw itself as being related to the Imams in terms of relative relationship, certainly had a positive view of these people and bought vaccines for them. This is why preserving cultural heritage is important.
Sometimes, in the storm of events, the genealogy of individuals is lost. This is not a problem, but if we come to believe that we ourselves are not interested in our past, the situation is different.
The connection between generations is established by preserving these ancient works
Someone who goes to one of the old mosques of ancient cities like Hamedan and finds it on Mesopotamia Street and knows that there is an ancient mosque there called "Hawz Agha" and goes to burn its Qurans, this is not an accident. He knows very well what to do. He, who is in the Freemason spectrum, has a list of these works and is determined to destroy and destroy them, while at the same time trying to hide the knowledge hidden in creating intergenerational connections in that place.
Until a few years ago, a few people like us were enough to prove to the public that we are interested in preserving our history and ancient monuments to the extent that we live in those houses. No one needs to pay us money for this preservation of cultural heritage, and we live with interest in a house that is part of our ancient monuments and cultural heritage. This proof was at least effective in getting the vaccine to the noble people of Islamic Iran.
Some time ago, when we went to Qom, Qom is one of the historical places in Iran like Tabriz, we went to Imam Khomeini's house.
This house had Iranian-Islamic architecture. Iranian-Islamic architecture is designed in a north-south direction. The houses on one side of the street (the southern houses) are all buildings first, then there is a courtyard, and on the other side of the street, on the contrary, they are first a courtyard, then there is a house (the northern houses). In this north-south design of the streets, space and light are regulated.
For many years, this architectural style has been preserved in Iran by respecting the environment and consuming less energy. For example, in Yazd, houses have windbreaks, and in other cities like Mashhad, which are often cloudy, skylights are important. In this architecture, energy consumption was considered less. We see that a house with a suitable skylight in the space does not need to provide lighting during the day.
Today, such architects who respect our conditions, climate and culture are rare, even in cyberspace where it seems less expensive to show this respect.
I just searched for Persian window in Persian some time ago and finally found it in Italian, which is closer to Persian culture. I also found a few houses with the same style in Italy.
We find this architectural style more in the Qajar period. For example, Imam Khomeini's house in Qom belongs to the Qajar period. First, you enter the courtyard, it has a pond and a main building that after passing through the courtyard with a few trees, leads to the building. You can see. The walls are made of bricks and the decoration is done with the same bricks.
This northern house was built and it was like this. The house we lived in was southern. We enter the building in the southern house first. In this first house, there is a small hall-like space that has three doors: one to the bathrooms, one to the living room, and one to the reception area.
These doors are separate from each other and do not involve the unmarried guest of the family. The importance of the family is clear here.
All the doors and windows of the building, which were often wooden, opened to the courtyard. The courtyard and the garden space outside it are very important.
Since ancient times, the best pastime of Iranians has been going to the park and strolling in the garden and park. The courtyard gardens were designed around a pond, depending on their size, on all four sides and symmetrically. In the old courtyards of Mashhad, there was a paradise tree in every corner of the garden:
Bulberry, fig, pomegranate, plum and apricot, cherry and sour cherry
Affluent families used to comfortably hold the prayer of the household in these houses and gave their neighbors fruits from their garden in the summer.
Anbar Pond - Iranian Architecture

Painting Pond

In this space, the first thing our fathers taught their children was pond, painting and sparrow:
Sparrow, don't eat, sit on the edge of our pond, rain comes and you get wet, snow comes and you get shot, we fall into the painting pond
To recite this poem, they had to hold the child's hand and ask him to collect it to hold imaginary water in his hand so that it would look like a pond.
Some of our villages still have storage ponds and water tanks to store water. The old mosque of Mr. Hamedan's pond has the same meaning of keeping water by its side.
Sparrow
When we want to create culture for children and recite the poems of Ferdowsi in Persian, we say that we have a program called Hoz Naqali on the weight of painting. Since ancient times, during the month of Ramadan, children have fasted the head of a sparrow, and this sparrow has had a deep meaning in our family education for the next generation.
All the changes that have taken place in this lifestyle and the interior architecture of our homes have occurred in the last forty years, and we have written many times about a green space and nature that is needed. Talking and protecting that sparrow that loves ponds and water has been important to us.
Today, it is the turn of the next generation. We are no different from other nations in the world. The difference is in heritage, history, and culture, and how committed we are to preserving it and if we want to be proud among other nations, we must preserve that sparrow and keep it alive.
Until we say that we are Muslims and our Islam is not seen in practice, we are no different from other nations.
When Martyr Raisi was alive, his companions and supporters looked to the families of martyrs and committed people like us who cared about ancient monuments. Today, we, the people, must somehow show that we are committed to preserving our heritage.
Today, after the martyrdom of Qassem Soleimani, who said that the Islamic Republic of Iran is the center of Shiism and Islam and the headquarters of Hussein bin Ali of Iran, we must show that we are still the same people who are committed to the Imam and the leadership.
This is important for those who have martyred several Hezbollah leaders, martyred the elected president of the Islamic Republic of Iran, Martyr Raisi. This is even important for us.
Many events have happened during this time, and the families' economic concerns have not been small. Some of my close friends, although they have witnessed my economic and competitive efforts in society, have not witnessed my type of life and lifestyle. They have not witnessed my efforts and interest in preserving the environment. They should have known this, but except for a few, they did not witness our life in an ancient house.
I am conveying this message through writing today and I hope that this message will reach them, just as Imam Khomeini wrote a message to Gorbachev.
Today, the eyes are on these people to show that they will continue to guarantee that the camp of Hussein bin Ali (peace be upon him) will remain Iran in the next few generations. To guarantee that when water passes on the route of Imam Hussein's caravan, they will not block the water supply to him and will allow their Imam to drink from it. To guarantee that their architecture and interests in consumerism will not go to the extent that we can say that with that lifestyle we have reached water shortage and we did not have a way to store water even in the style of the Qajar era and before.
Pretending to be religious is obligatory, where our close friends have been forced to pretend to be religious. During our student years, we built with little rights and salaries and we were not paid salaries, because we were still students. Even student jobs were few and far between. During the presidency of Shahid Raisi, efforts were made to make room for students as much as possible so that they could pay for their education. With the martyrdom of Shahid Raisi, everything returned to the Rouhani era, and the third Rouhani era began with the presence of Pezeshkian. Among the things that happened was that those who were employed as students and were not satisfied with it no longer had jobs. We had to be busy with research all week long and had to submit our work to the professor and the university without any expectations. Attendance and absence from classes are still mandatory; you have to be in class until the last minute and take the exam so that your grades can be counted out of twenty.
Especially in higher education, we had to do research and submit our work on weekends and holidays. We were deprived of our human rights because we had chosen to go to university.
After that, we did not have a guaranteed job, and we could pursue the same student research this time without the need for a professor and remain a non-medical PhD student without rights or benefits, or become a marketer like our fathers if they were marketers. If not, we would be left in the endless queue of applicants for a few government jobs.
In the companionship market It was difficult to do.
The exchange rate was the reason for the presence of Freemasons in the Iranian goods market, and with their guidance, the marketers had to sell, otherwise there would be no buyers and we would be in a recession. The market situation was not good, and those who married into their families witnessed that they were driven there to sell chocolate with non-halal gelatin. The saleable order for a carpet was that which depicted Western women. If we did not have a sale from leather and related industries, we would have to buy leather for dog walking and Western culture, and dog collars were suitable products for sale.
Paper and bags with designs of Korean singers were sold, and other designs were both expensive and did not sell. In the meantime, stubbornness and stubbornness were also the leaders. Those who gave money to non-Iranian goods called themselves Army and Army in Persian and found each other.
The names of the head of the Central Bank and the minister were engraved on Iranian handicrafts, creating the impression that he was interested in developing Iranian industries, but by declaring the exchange rate expensive and devaluing the national currency, he was doing the opposite.
In this cycle of time, nature has gradually given way to the loss of culture. If we want to show that there is a difference between our friend who has trampled on Islam today and us, with whom we were competitors and friends until yesterday, we must declare it today. Because today everything has become so messed up that there is nothing left between us except a distant memory and a fleeting glance at each other.

راز فتنه چینی

نگاه کردی ما ۴ نفر بین خودمون هستیم و آن چینی آمد یک کمکی این وسط کرد و بعد با شهادت ۴ نفر از ماها نما نما کرد که جنس ۱۱۰ یوآنی رو ۱۸۰ یوان میفروشه؟
با خودت گفتی هیچ گربه ای محض رضای خدا موش نمیگیره. اشتباه اینجاست که بگویی هرکس بامش بیش، برفش بیشتر، و دلت را به چهار تا به ظاهر کمک آنها خوش کنی.
قطعا کار آن چینی زشت بوده است و این خارج از عقلانیت است. ظاهر خیّر و خیرخواهانه گرفتند، ولی نیتشان منفعت طلبی بود. آن هم به چه زشتی نمایشش دادند. با اینحال در نظر بگیر که اساس کار دشمن فتنه اندازیه، مثل فتنه ۸۸، مثل کشتی کریستال چینی که با آن نفتکش ایرانی با نام سانچی رو میزند. فرار میکند و به جز تلفات انسانی ضرر مالی هم به ما میزند و بعد در ابعاد گسترده تبلیغ کریستال هایش رو میکند؛ پروپاگاندا راه میندازه.
قبلاً هم آمریکا یک دور دیگه تحریم کرده بود و ما نتیجه آن را در نحوه برخورد با کشتی سانچی و حادثه دلخراش آن دیده بودیم. در دور جدید تحریم ها هم بعد از اتمام ده سال برجام همین را پیش بینی کردیم. من تو همین وبلاگ گفتم.
آنچه که مبنای ماست، تحقیق و مطالعه است. براساس مطالعات دیرینه شناسی دریافتیم یونانی ها (و امروز در نقش رژیم صهیونیستی) با بربرها از نظر حس برتری جویی رقابت و دشمنی دارند. اگر ما امروز در کفه ترازو رعایت کنیم و حس و پشتکار بیشتری بگذاریم روی چین و موضوعات مرتبط با آن بیشتر به نفع ماست. چون اولا تا کنون با تبلیغات غرب بیشتر جذب آنها شده بودیم. دوما چون هنوز در آثار بسیاری، و نه در حد پروپاگاندا، بلکه در عمق بسیاری آثار غربی ها این حس برتری جویی و نمایش آن را میبینیم و این از جمله شواهد ما براین امر هست که آن حس برتری جویی و نژاد پرستی یونانی ریشه دیرینه ای در غرب دارد. پس از دشمنی دیرینه غرب با شرق خبر داریم. پس چشمتان را همان چهار تا پروپاگاندا و چند نفر که از ما گرفتند و تحریم ها که کردند نگیرد. چشمتان بیشتر این را ببیند که ما خودمان و خدای خود را داریم. آن عمل چینی ها مبنای تصمیم‌گیری شما نباشد.
آن جنگ و آن فتنه را بارها در کتابهای تاریخی به ما گوشزد کرده اند که با فتنه در شرق و غرب شروع میشود.
حالا در عمل نگاه می‌کنیم از فضای مجازی بهره برداری کردند و در فضای فیزیکی جان ستاندند و گران کردند و پروپاگاندا را چند جای دیگه نمایش دادند، ماهم سعی میکنیم نقاط ضعفمان را تا آنجا که میدانیم بپوشانیم.
اهمیت جایگاه ژئوپولیتیکی ایران در همین است که نه شرق است و نه غرب. کسی را دوست خود نگرفتیم. یک زشتی آمد خودش را نمایش داد و تمام. ما قبل از اینکه آنها این نمایش را جلوی چشممان گذاشتند باید میدانستیم، همین. باید تمرین کنیم روابطمان را آگاهانه تر، موثرتر و آرام پیش ببریم.

________________

You looked at us, there were four of us and that Chinese guy came and helped us out and then, with the martyrdom of four of us, he showed off that he was selling the 110 yuan item for 180 yuan?
You said to yourself, no cat catches mice just for the sake of God. The mistake is to say that whoever has more, gets more snow,  and make your heart glad for the four seemingly helpful ones.
The Chinese guy's actions were definitely ugly and this is beyond rationality. They pretended to be benevolent and benevolent, but their intention was profiteering. And how ugly they showed it. However, consider that the enemy's main job is to cause sedition, like the sedition of 2010, like the Chinese crystal ship that hit the Iranian tanker named Sanchi. It escapes and causes us financial losses in addition to human casualties and then it starts advertising its crystals on a large scale; it launches propaganda.
The US had already imposed another round of sanctions and we had seen the result of this in the way it dealt with the Sanchi ship and its heartbreaking incident. We predicted the same thing in the new round of sanctions after the end of ten years of the JCPOA. I said it in this blog.
What we base ourselves on is research and study. Based on archaeological studies, we found that the Greeks (and today in the role of the Zionist regime) competed and were hostile to the barbarians in terms of their sense of superiority. If we were to weigh the scales today and put more sense and perseverance into China and its related issues, it would be more in our favor. Because first, until now, we had been more attracted to them by Western propaganda. Second, because we still see this sense of superiority and its display in many works, and not just in propaganda, but in the depths of many Western works, and this is among our evidence that this sense of superiority and Greek racism has ancient roots in the West. After all, we know about the West's ancient hostility to the East. So, don't let the four propaganda pieces and a few people they took from us and the sanctions they imposed catch your eye. Let your eyes see more that we have ourselves and our own God. Don't let that Chinese action be the basis for your decision-making.
That war and that sedition have been reminded to us many times in history books that it begins with sedition in the East and the West.
Now, looking at it in practice, they exploited the cyberspace and made it more expensive in the physical space and displayed propaganda in several other places. We are also trying to cover our weaknesses as much as we know.
The importance of Iran's geopolitical position lies in the fact that it is neither East nor West. We did not take anyone as our friend. An ugliness came and displayed itself and that was it. We should have known before they put this show in front of our eyes, that's all. We need to practice conducting our relationships more consciously, effectively, and calmly.

اسلام، از اندیشه تا عمل

در خاطره انقلاب اسلامی ایران میتوان از جشن و سرورها، ایثار و مقاومت ها نام برد، ولی اگر ذکر صرف اینها بدون در نظر گرفتن واقعیت های اجتماعی باشد ما را از آنچه درون مایه ارزش های انقلاب اسلامی دور می‌سازد.
مطالبه مسئولیت و در متن انقلاب بودن شرط پایداری و حفظ ارزش هاست. در اینصورت، آنجا که ارج نهادن بر مقاومت ارزش می‌شود یادآوری سابقه ایمان و سبقت در پیشتازی در عرصه های مختلف اسلامی اهمیت می یابد. چراکه این جاست که آشکار میشود که چه کسانی در بحبوحه بحران ها و سختی ها و دشواری ها همراه ارزشهای اسلامی ماندند و مانند ابوذرها به یاری اسلام شتافتند و یا مانند آفتاب پرست هنگامی که به آنها نیاز بود سرسپرده دشمن بودند و موقعی که آفتاب اسلام همه جا را روشن کرد زیر آفتاب مشغول آفتاب گیری شدند.
در این چارچوب، بازخوانی برخی رویدادها و جهتگیریهای اخیر در ساختار مدیریتی کشور، ما را به یاد تجربه های صدر اسلام در دوران امیرالمؤمنین علی علیهالسلام میاندازد؛ دورانی که حقمداری، عدالتخواهی و ایستادگی در برابر تحریف، با فشارها و جابهجایی حقیقتها روبه رو بود.

حذف نام شهید رئیسی

هنوز یک سالی از شهادت شهید رئیسی نگذشته که برای تغییر نام سردر کتابخانه ای در رشت سواستفاده از اموال دولتی رخ میدهد و نام شهید با خرج و هزینه فراوان از روی آن حذف میشود. هرچند بعدها مسئولان توضیحاتی ارائه کردند، اما قانع کننده نبود. این اتفاقات ناخودآگاه خاطره سیر تاریخی دوران بنی امیه و حکومت ابوسفیان و معاویه را به ذهن متبادر میکند: دورانی که پس از رشادتها و فداکاریهای امیرالمؤمنین علیهالسلام، زمامداران جدید به تدریج آثار حق را کمرنگ و مسیر حکومت را موروثی خودشان معرفی کردند؛ گویی تاریخ در پوششی نو، هشدارهای خود را تکرار میکند.
نام کتابخانه در سال 1403 که تاسیس شد، کتابخانه «شهیدجمهور» بود. با حکومت پزشکیان سال تاسیس را به 1404  و یک ساختمان را با نام ساختمان شهید آیت الله رئیسی معرفی کردند. دیگر حرفی از شهید جمهور نیست تا کتابخوانان بعدی ندانند که شهید رئیسی رئیس جمهوری بود که یک تنه بسیاری از ساختمان ها و مراکز فرهنگی هنری را احیا کرد. آنها با این کارشان هم ریاست جمهوری او را پنهان میکنند، هم مردمی بودنشان را و هم اینکه بزرگترین مراسم وداع را مردم برای ایشان برگزار کردند  و هم دستاورد های شهیدجمهور را با تغییر سال تاسیس به نام خود ثبت می کنند.
«یاسر تقوی» مدیرکل سابق کتابخانه‌های عمومی استان گیلان و سرپرست کنونی اداره‌کل امور استان‌ها و انجمن‌های نهاد کتابخانه های کشور در توضیحاتی که برای مخاطب کمتر قانع کننده به نظر می‌رسد، با بیان اینکه برداشت‌های رسانه‌ای درباره تغییر نام، درست نیست، اظهار کرد: « نام کتابخانه مرکزی رشت هیچ‌گونه تغییری نکرده است. این ساختمان همان کتابخانه مرکزی رشت - ساختمان شهید آیت‌الله رئیسی است و همان نامی که از ابتدا مصوب شد، همچنان پابرجا است. تنها اتفاقی که افتاده، جابه‌جایی ترکیب کلمات روی تابلوها است؛ نه حذف نام شهید.» انگار تغییر نام چیزی جز جابجایی کلمات است.
«محمود محمدی» سرپرست کنونی کتابخانه های عمومی استان گیلان که پیش از این در پاسخ به پرسش خبرنگار مهر درباره تغییر نام کتابخانه مرکزی رشت گفته است: «نام این مجموعه فرهنگی پیش تر به‌عنوان «آیت‌الله رئیسی» ثبت شده و هم‌اکنون نیز بر سر در ساختمان نصب است.» و منظورشان از پیشتر معلوم نیست.

انقلاب اسلامی تنها مجموعهای از خاطرات و شعارها نیست؛ تاریخ زنده مردمی است که در سختترین شرایط بر ارزشهای خود ایستادند. اما این ارزشها زمانی پایدار میمانند که جامعه و مسئولان با صداقت، مسئولیتپذیری و احترام به حقیقت، از تحریف و بیاعتنایی به نشانههای انقلاب جلوگیری کنند. آنچه ملت را دلگرم میکند، رفتار صادقانه است، نه تزیین تابلوها یا جابهجایی اسامی با تحریف حقایق. حکومت اسلامی حتی در زمان پیامبر و ائمه نیز از این تحریف ها لطمه میخورد. شباهت ها بین آنچه بر حکومت اسلامی ایران می آید و آنچه در زمان پیامبر یا ائمه اطهار رخ داد زیاد است: مثل جریان فتنه و نفاق در دوران امام علی تا امام حسین علیهما السلام و غصب حکومت توسط کسانی که ظاهرا بخشی از جامعه اسلامی بودند. و جریان اصلاحات که ظاهرا بخشی از جامعه ایران است. این دو جریان همواره به تخریب و تحریف حقایق پرداخته و با قدرت طلبی زیاد هم از حکومت اسلام زدایی میکنند، هم مردم را فریب میدهند تا راه شیطان پر رهرو گردد. از سوی دیگر، دستاوردهای مصلحان واقعی نظیر شهید جمهور رئیسی را کمرنگ جلوه داده، یا میدزدند، یا اگر قابل تخریب نیست به تحریف روی می آورند. همچنین در نیکی این مصلحان بین مردم عادی تردید ایجاد میکنند تا مردم پشت ایشان را خالی کنند. گرچه فعلا در این آخری خیلی موفق نبوده اند و مردم ایران، مردم آگاه، بینا و سپاس گزار خدمتگزارانشان بودند. چنانچه مردم ایران همان ابتدا پناه و ملجا بسیاری از شاهزادگان امیرالمومنین علیه السلام بوده اند. از آنجمله شاهزاده عبدلعظیم در تهران و شاهچراغ در شیراز هستند که هم اکنون نیز مردم مثل پروانه ها دور شمع وجود این شاهزادگان میگردند. با این وجود در دوران سختی مثل امروز که حکومت مسلمانان ایران توسط رهروان شیطان اداره میشود، مردم مسلمان ایران در سختی و ناراحتی به سر میبرند. همانگونه که علی رغم پناه دادن فرزندان حضرت علی علیه السلام توسط مردم معمولی ایران گاهی پیش می آمد که حاکمان شیطانی ایران در گذشته این شاهزادگان را شهید میکردند. با این که مردم ایران قدر سادات را شناختند، اما نتوانستند در عمل آنچنان که شایسته خدمتگزاری سلالة نبوت، یوسف زهرا، حضرت صاحب الزمان علیه السلام باشند. در عمل، خوب است ایرانیان از مردم غزه در فلسطین شیوه خدمتگزاری امام زمان را بیاموزند. این است که امام رضا علیه السلام در ایران غریب الغربا شد و امیرالمومنین علیه السلام در راس حکومت هم ابوتراب شد.

درباره لقبها و جایگاه اولیای الهی
پرسش اساسی از صدر اسلام مطرح میشود که چرا علی علیهالسلام را «ابوتراب» نامیدند و چرا امام رضا علیه السلام با وجود آن همه دوستدار،«غریب الغربا» خوانده میشود؟ پاسخ آن است که این القاب، ناظر به موقعیت تاریخی و معنوی خاصی است. ابوتراب» لقبی بود که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله برای علی علیه السلام برگزید؛ لقبی که نشان از خاکساری، تواضع و پیوند عمیق آن حضرت با سادگی و حقیقت دارد. «غریب الغربا» نیز اشاره به غربت امامی است که در دیار دور از وطن، در میان مردمی بود که سردمداران آنان که رسانه در اختیارشان بود، ایشان را نشناختند. ایشان در چنین شرایطی به شهادت رسید؛ غربتی که حتی امروز با وجود محبت و ارادت مردم، یادآور مظلومیت فعلی اهلبیت نیز است. چرا که همچنان، رسانه، آنچنان که باید و شاید او را نشناخته است. این رسانه، همان رسانه ایست که عنوان «شهید جمهور» را از سر در کتابخانه حذف میکند.
ماجرای ولادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها و جایگاه سوره کوثر
در منابع اسلامی تاریخ ولادت حضرت فاطمه سلاماللهعلیها متفاوت نقل شده، اما مشهور میان علمای امامیه آن است که ایشان در روز جمعه، بیستم جمادیالثانی سال پنجم بعثت، در خانه خدیجه کبری سلاماللهعلیها در مکه به دنیا آمدند؛ این خانه در محله‏ای است که در گذشته به آن «زقاق العطارین» یعنى کوچه عطارها می ‏گفتند. رسول خدا (ص) تا هنگام هجرت، در آن خانه ساکن بودند. خانه مبارکى که بارها در آن فرشته وحى بر پیامبر (ص) نازل گردید. این خانه بعدها به صورت مسجد درآمد.
ارتباط کوثر قرآن کریم با کوثر بهشت چیست؟
این بانوی بزرگوار، سرچشمه خیر کثیر و الگوی کامل ایمان، پاکی، تربیت و بندگی است. پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله درباره علت نامگذاری «فاطمه» فرمودند: زیرا او و شیعیانش از آتش جدا شدهاند. از همین روست که سوره کوثر—که بشارتی الهی در برابر تهمت «ابتر» بودن به پیامبر بود—نماد تداوم نسل معنوی و رسالتیِ پیامبر از طریق حضرت زهرا سلاماللهعلیها دانسته میشود.
«کوثر» فقط نام یک سوره نیست؛ مفهومی است که در دنیا و آخرت استمرار دارد: در دنیا به معنای خیر فراوان و نسل پاک پیامبر، و در آخرت به صورت «حوض کوثر» که نوشیدن از آن ویژه پاکان و پیروان راستین خاندان پیامبر است.
آیات مرتبط با مقام حضرت زهرا (س)
در قرآن، چند آیه بنا بر روایات معتبر مرتبط با اهلبیت (ع) و از جمله حضرت زهرا (س) تفسیر شدهاند:
آیه تطهیر (احزاب/33: ) دلالت بر عصمت اهلبیت.
آیه مودت (شوری/23: ) محبت اهلبیت، اجر رسالت معرفی شده است.
آیه مباهله (آلعمران/61: ) حضور اختصاصی حضرت زهرا (س) در واقعه مباهله.
سوره کوثر: بیان خیر کثیر و پاسخ به تهمت دشمنان پیامبر اعظم که به او میزدند.
در روایات صحیح، «حوض کوثر» نهری در بهشت است که دوازده امام (ع) ساقیان آن معرفی شدهاند. پیوند این معنا با سوره کوثر در این است که هر دو نماد خیر الهی و کرامت ویژه پیامبر و اهل بیت هستند.

______________________

In the memory of the Islamic Revolution of Iran, one can mention celebrations and joys, sacrifices and resistances, but if we only mention these without considering social realities, it will distance us from what is the essence of the values ​​of the Islamic Revolution.
Demanding responsibility and being in the context of the revolution is a condition for stability and preserving values. In this case, where valuing resistance becomes a value, remembering the history of faith and leading in the forefront in various Islamic fields becomes important. Because this is where it becomes clear who remained with Islamic values ​​in the midst of crises and hardships and difficulties and rushed to the aid of Islam like Abu Dharr or who, like the chameleon, were devoted to the enemy when they were needed and were busy sunbathing under the sun when the sun of Islam illuminated everywhere.
In this context, rereading some recent events and orientations in the country's management structure reminds us of the experiences of the early days of Islam during the era of Amir al-Mu'minin Ali (peace be upon him); A time when the pursuit of justice, the pursuit of justice, and resistance to distortion were faced with pressures and the displacement of truths.
Removing the name of Martyr Raisi
Not even a year has passed since the martyr Raisi's martyrdom, government funds are being misused to change the name of a library in Rasht, and the name of the martyr is being removed from it at great expense and expense. Although officials later provided explanations, they were not convincing. These events subconsciously bring to mind the memory of the historical course of the Umayyad era and the rule of Abu Sufyan and Muawiyah: a time when, after the bravery and sacrifices of the Commander of the Faithful (peace be upon him), the new rulers gradually diminished the works of truth and introduced the path of government as their own inheritance; as if history were repeating its warnings in a new guise.
The name of the library, which was established in 1403, was the "Martyr of the Republic" Library. With the Pezizian government, the year of establishment was changed to 1404, and a building was introduced with the name of the Martyr Ayatollah Raisi Building. There is no more talk about Martyr Ayatollah Raisi, so that future readers will not know that Martyr Raisi was the president who single-handedly restored many cultural and artistic buildings and centers. With this, they are hiding his presidency, their popular nature, the fact that the people held the biggest farewell ceremony for him, and they are recording Martyr Ayatollah Raisi’s achievements in their own name by changing the year of its establishment.
“Yaser Taghavi,” the former director general of public libraries in Gilan province and the current head of the general department of provincial affairs and associations of the National Library Authority, in an explanation that seems less convincing to the audience, stated that the media’s perceptions about the name change are not correct, stating: “The name of the Rasht Central Library has not changed at all. This building is the same as the Rasht Central Library - the Martyr Ayatollah Raisi building, and the same name that was approved from the beginning is still valid. The only thing that has happened is the shifting of the word combinations on the signs; not the removal of the name of the martyr.” It seems that changing the name is nothing more than shifting the words.
Mahmoud Mohammadi, the current head of the public libraries of Gilan province, who previously said in response to a Mehr reporter's question about changing the name of the Rasht Central Library: "The name of this cultural complex was previously registered as "Ayatollah Raisi" and is now installed on the building's door." And it is not clear what they mean from before. The Islamic Revolution is not just a collection of memories and slogans; it is the living history of a people who stood by their values ​​in the most difficult circumstances. But these values ​​will remain stable when society and officials, with honesty, responsibility, and respect for the truth, prevent distortion and disregard for the symbols of the revolution. What encourages the nation is honest behavior, not decorating signs or changing names by distorting the facts. The Islamic government was harmed by these distortions even during the time of the Prophet and the Imams. There are many similarities between what is happening to the Islamic government in Iran and what happened during the time of the Prophet or the pure Imams: such as the sedition and hypocrisy during the time of Imam Ali to Imam Hussein (peace be upon them), and the usurpation of power by those who were apparently part of the Islamic society. And the reform movement, which is apparently part of Iranian society. These two movements always destroy and distort the truth, and with a great desire for power, they both de-Islamize the government and deceive the people so that the path of Satan becomes paved. On the other hand, they belittle the achievements of real reformers such as Martyr Jomhur Raisi, or steal them, or if they cannot be destroyed, they distort them. They also create doubts about the goodness of these reformers among ordinary people so that people will abandon them. Although they have not been very successful in this last one so far, and the Iranian people were aware, perceptive, and grateful to their servants. Just as the Iranian people were the refuge and refuge of many of the princes of the Commander of the Faithful (peace be upon them) from the very beginning. Among them are Prince Abdulazim in Tehran and Shah Cheragh in Shiraz, who even now people like butterflies circle the candle of these princes. Nevertheless, in difficult times like today when the Muslim government of Iran is run by the followers of Satan, the Muslim people of Iran are in hardship and distress. Just as, despite the sheltering of the children of Imam Ali (AS) by the ordinary people of Iran, it sometimes happened that the satanic rulers of Iran martyred these princes in the past. Although the people of Iran recognized the value of the Sadat, they could not in practice serve the lineage of the Prophet, Yusuf Zahra, the Master of the Time (AS) as they deserved. In practice, it is good for Iranians to learn from the people of Gaza in Palestine the way of serving the Imam of the Time. This is why Imam Reza (AS) became a stranger in Iran and the Commander of the Faithful (AS) became Abu Turab at the head of the government.
About the titles and position of the divine saints
A fundamental question from Sadr Islam raises the question of why Ali (peace be upon him) was called "Abu Turab" and why Imam Reza (peace be upon him) is called "Gharib al-Gharba" despite all his love? The answer is that these titles refer to a specific historical and spiritual situation. "Abu Turab" was a title that the Holy Prophet (peace be upon him and his family) chose for Ali (peace be upon him); a title that shows his humility, modesty and deep connection with simplicity and truth. "Gharib al-Gharba" also refers to the exile of the Imam who was in a land far from his homeland, among people whose leaders, who had the media at their disposal, did not recognize him. He was martyred in such circumstances; an exile that even today, despite the love and devotion of the people, is a reminder of the current oppression of the Ahl al-Bayt. Because the media still does not recognize him as it should and perhaps should. This media is the same media that removes the title "Martyr of the Nation" from the library.
The story of the birth of Hazrat Zahra (peace be upon her) and the place of Surah Kauthar
In Islamic sources, the date of birth of Hazrat Fatima (peace be upon her) is narrated differently, but it is known among Imamiyya scholars that she was born on Friday, the 20th of Jamadi al-Thani, in the fifth year of the Prophethood, in the house of Khadijah al-Kubra (peace be upon her) in Mecca; this house is in a neighborhood that was previously called "Zaqaq al-Attarin" (alley of the perfumers). The Messenger of God (peace be upon him) lived in that house until the time of migration. It is a blessed house where the angel of revelation descended upon the Prophet (peace be upon him) many times. This house later became a mosque.
What is the connection between Kauthar in the Holy Quran and Kauthar in Paradise?
This noble lady is the source of much goodness and a perfect model of faith, purity, education and servitude. The Prophet (peace be upon him) said about the reason for naming her "Fatima": Because she and her Shiites have been separated from the Fire. This is why Surah Al-Kawthar—which was a divine message against the accusation of being a “predecessor” to the Prophet—is considered a symbol of the continuation of the Prophet’s spiritual and missionary lineage through Hazrat Zahra (peace be upon her).
“Kawthar” is not just the name of a Surah; it is a concept that continues in this world and the hereafter: in this world, it means abundant goodness and the pure lineage of the Prophet, and in the hereafter, it is the “Pond of Al-Kawthar” from which drinking is reserved for the pure and true followers of the Prophet’s family.
Verses related to the status of Hazrat Zahra (peace be upon her)
In the Quran, several verses have been interpreted based on authentic narrations related to the Ahlul Bayt (peace be upon them), including Hazrat Zahra (peace be upon her):
The verse of purification (Al-Ahzab/33: ) indicates the infallibility of the Ahlul Bayt.
The verse of affection (Al-Shura/23: ) introduces the love of the Ahlul Bayt as the reward for the mission.
The verse of Mubahala (Al-Imran/61: ) The exclusive presence of Hazrat Zahra (peace be upon her) in the Mubahala incident.
Surah Kauthar: A statement of great goodness and a response to the accusations made against him by the enemies of the great Prophet.
In authentic narrations, the “Pond of Kauthar” is a river in Paradise whose twelve Imams (a.s.) are described as its drinkers. The connection of this meaning with Surah Kauthar is that both are symbols of divine goodness and the special dignity of the Prophet and his family.