حفظ میراث فرهنگی و هنر و معماری

همه چیز به قبل از حمله مغول باز می گردد. آنجا که در قرن دوازدهم میلادی قرون وسطایی نام داشته و بهترین هنر و آثار به جای مانده از میراث فرهنگی غرب به سان زندان آلکاتراز امروزی او در قاره آمریکا می‌ماند. آن زمان که صومعه ای برای فرانسوی زبانان چیز بیشتری جز یک زندان نبوده و هنر در خدمت حماقت بشری قرار میگیرد.
پس از آنکه غرب قرون وسطایی فرهنگ و میراث ماندگار شرقی را با ترجمه متون اسلامی آموخت و همزمان با کمک بزرگان آنها در دوره هاشم اول، زیر بناهای تاریخی مناسب سکونت انسان اختیار کرد تا از اردوی وحشت خود در این مناطق بکاهد به آن پشت پا زد و با جنگ جهانی دوم که در فاصله سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴، براساس یک خرافه تعریف کرد، میلیون ها شهروند را در اطراف کارخانه های صنعتی خود گرسنه قتل عام کرد. شکنجه، قتل عام زن، کودک و پیر و جوان از ویژگیهای این دوره است.
جالب اینکه در جایی همان حوالی موزه ای از آثار به جای مانده از این کشته شدگان در لهستان ساخت:
عینک، موی بافته شده، دندان مصنوعی همراه با ابزارهای شکنجه شدند موزه مخوفی در اروپا؛ چیزی که امروز بعنوان دست یافته های مردم سوریه و شامات شاهدش هستیم.
برای این که اروپا و آمریکا فقط جایی برای وحشت نگاری نشود، به آن حفظ طبیعت هم افزودند و سعی کردند به یاد آورند آنجا که با ورود آنها به قاره آفریقا استعمار همراه با قساوت قلب رقم خورد، دوره ای هم بود که ایرانیان تجارت چوب آبنوس را رقم زده بودند و در آن زمان آفریقا دوره با شکوهی داشته است.

اقوام شیرازی از سواحل دریای عمان به آنجا می‌رفته اند و حتی تشکیل خانواده داده اند و در سواحل شرقی آفریقا، نسل هایی از بشر را میتوان یافت که ریشه ایرانی داشته اند. آنها متعلق به سرزمین های مختلفی بوده اند، ولی با یکدیگر دادوستد داشتند و این چیزی فراتر از یک حس اعتماد بین اقوام مختلف بوده است.

اروپایی که دوست داشت از آن حوزه وحشت خارج شود سراغ کتابهای تاریخ رفت و دید که در آنها، آنجا که حرف از تمدن اصفهان (بعنوان نماینده ایران) آمده در فهرست میراث جهانی از عصر شارلمانی و شاه عباس اول و همچنین از دوبروونیک، قاهره و کاتماندو در یکجا نام برده شده است. او با خود گفت قبل از اینکه در معماری دست به ابداعات جدید بزنیم لازم است ابتدا این میراث جهانی را حفظ کنیم، جایی که هنر و علم حرف می‌زند و ارزش میراث جهانی را برای ما یادآوری میکند.

ارزش میراث طبیعی ناشی از آنستکه دست بشر بدان نخورده و اگر هم دستی خورده برای حفاظت آن بوده و ارزش میراث فرهنگی ناشی از کیفیت کار هنرمندان و معمارانی است که میخواهند نوع تمدن هایی را که بدان تعلق دارند بیان کنند، ولی یک ارزش معنوی نیز در جهان وجود دارد.

وظیفه تمامی بشریت اینست که مراقب باشند تا در آینده خوب و بد جهان در کنار هم قرار بگیرند.

امروز هم برای ما فرق چندانی نکرده است. غرب با پیشینه قرون وسطایی تحت فشار در اختیار قرار دادن گرینلند به آمریکا، همچون آلاسکا که در قرن نوزده، روسیه به آمریکا واگذار کرد، پیشنهاد حمله به ایران، بعنوان دشمن مشترک، را میدهد. یک قطعنامه شورای امنیت در سازمان ملل تصویب میکند، تا جنگی آغاز شود و آمریکا جهان خواری خود را نه از اروپای با پیشینه قرون وسطایی، بلکه از ایران با پیشینه هنر و معماری چند هزار ساله آغاز کند.

در یک جنگ ترکیبی تایفون ها و جنگنده های دشمن می آیند، تخریب و کشتار میکنند و میروند. عده ای بیگناه با میراث فرهنگی و طبیعی به جای مانده زیر ستم اینها میروند تا بلکه در حالیکه به خدا اعتقادی ندارند، پیشرفت کنند. ما ایرانیان نیز برای آنها پاسخی داریم و از مرزهای دریایی جنوبی خود که میراث جهانی هستند محافظت میکنیم و برای ارج نهادن به هنر و معماری، آن را می‌آموزیم تا برای نسل های آینده و برای حفظ روح و معنویت خود از آنها پاسداری کرده باشیم.

_____________________

Everything goes back to before the Mongol invasion. Where in the 12th century it was called the Middle Ages and the best art and works of the cultural heritage of the West remained like its modern Alcatraz prison in the Americas. At that time, a monastery was nothing more than a prison for French speakers and art was put at the service of human stupidity.
After the medieval West learned the culture and enduring heritage of the East by translating Islamic texts and at the same time, with the help of their elders during the reign of Hashem I, it adopted historical monuments suitable for human habitation to reduce its camp of terror in these regions, it turned its back on it and with the Second World War, which was defined between 1940 and 1944, based on a superstition, it massacred millions of citizens around its industrial factories with hunger. Torture, massacre of women, children, and the elderly and young are among the characteristics of this period.
Interestingly, a museum of the remains of these victims was built in Poland somewhere nearby:
Glasses, braided hair, dentures, along with torture instruments, became a terrifying museum in Europe; something that we witness today as the achievements of the people of Syria and the Levant.
In order for Europe and America not to be just a place for horror, they added nature conservation to it and tried to remember that where their entry into the African continent brought colonialism with cruelty of the heart, there was also a period when the Iranians had established the ebony wood trade, and at that time Africa had a glorious period.
The coasts of Makran - southern Iran

The Shirazi tribes have gone there from the coasts of the Sea of ​​Oman and have even formed families, and on the eastern coast of Africa, generations of people can be found who have Iranian roots. They belonged to different lands, but they traded with each other, and this was more than a sense of trust between different ethnic groups.
Islamic Art - Safavid Architecture of the Mosque

A European who wanted to get out of that area of ​​fear went to history books and saw that in them, where the Isfahan civilization (as a representative of Iran) is mentioned in the World Heritage List, the era of Charlemagne and Shah Abbas I, as well as Dubrovnik, Cairo and Kathmandu, are mentioned together. He said to himself that before we start new innovations in architecture, we need to first preserve this world heritage, where art and science speak and remind us of the value of the world heritage.
Isfahan Grand Mosque

The value of natural heritage comes from the fact that it has not been touched by humans, and if it has been touched, it was to protect it, and the value of cultural heritage comes from the quality of the work of artists and architects who want to express the type of civilizations to which it belongs, but there is also a spiritual value in the world.

The duty of all humanity is to be careful so that in the good and bad future of the world, it will be together.
Destruction of Iranian Architecture - By the American Zionist Enemy

Today is no different for us. The West, with its medieval history, is under pressure to hand over Greenland to the United States, just as Russia ceded Alaska to the United States in the 19th century, and proposes to attack Iran as a common enemy. A resolution is passed by the UN Security Council to start a war and America begins its global conquest not from Europe with its medieval history, but from Iran with its thousands of years of art and architecture.
Destruction of Iranian Infrastructure - By the American Zionist Enemies

In a combined war, enemy typhoons and fighter jets come, destroy, kill, and leave. Innocent people, with their cultural and natural heritage intact, are oppressed by these forces so that they can progress, even though they do not believe in God. We Iranians also have an answer for them and we protect our southern maritime borders, which are a world heritage site, and we study and value art and architecture to preserve them for future generations and to preserve our spirit and spirituality.