یک مدتیه دارم برای پسی دکتری هی سرچ میکنم ببینم چطوریه. تو دانشگاه های ایران که به زبان فارسی چیزی پیدا نمی کنی. استادت هم که اگر به حال خودت رهات کنه، که چه بهتر، شری هم از سرت کم میشه، وگرنه که خیری توش نیست. امروز نتیجه سرچم مثلا دراومد که ایران یک دوره پسادکتری گذاشته بوده برا آفریقای جنوبی. بعد هم مهلت ثبت نامش تموم شده بود. حالا من تو این مدتی که سرچ کرده م هی دانشگاه خوشگل میبینم که مخاطبشون رو دانشجو فرض کرده اند، و یک campus خوشگل از دانشگاه نشون میدن که دانشجوها روی چمنش نشسته ن، ولی میری سایت مرتبط ایرانی برا scholarship میبینی اسلایدشو گذاشته رو یک سری میزگردهایی و یک مشت مرد کت شلواری دورش (!)
پ.ن.: بفهمن ایرانی هستی هیچ چی بهت پول نمیدن. تازه یک پولی هم ازت میگیرن تحت عنوان حق ایرانی بودن. تحفه ها، بعد scholarship میذارن برا خارجی که پرستیژ داره
راجع به این عکسایی که میذارن که گفتی، کاملا درسته.
منتها چیزی که من تا حالا راجع بهش با بقیه ی دوستام هم صحبت کردم و دیدم اونا هم مثل من فکر می کنن اینه که سایت دانشگاهای خارجی ها رو نگاه می کنی، کل عکس خندون و خوشحال و حتی دیده شده در حال پریدن و رو هوا از خودشون گرفتن و به عنوان دانشجو گذاشتن. بعد که میای درس بخونی، پدرت درمیاد، اشکت درمیاد، پیر میشی تا اون درسو تموم کنی! اصلا خبری از اون خنده ها نیست. همون ورژن ایرانیش شبیه تره به واقعیت